Strona główna

TRUDNOŚCI W NAUCE

     Powodzenie szkolne ucznia jest zależne od bardzo wielu czynników. Składają się na nie m.in. jego predyspozycje psychofizyczne, warunki życia i rozwoju oraz działania edukacyjne szkoły. Większość uczniów opanowuje wiedzę i umiejętności szkolne bez większego trudu. Część jednak napotyka na trudności w nauce. Objawiają się one jako rozbieżności między poziomem osiągnięć szkolnych a wymaganiami programowymi. Problemy w nauce mogą mieć charakter uogólniony, dotyczyć wszystkich, lub większości przedmiotów szkolnych albo występować w zakresie węższym, jako problemy w opanowywaniu niektórych umiejętności szkolnych.

      Ogólne trudności w nauce występują u uczniów z różnego typu dysfunkcjami rozwojowymi takimi jak:

·        znaczne dysharmonie rozwojowe występujące przy ogólnej inteligencji zgodnej z normą,

·        niższa niż przeciętna sprawność intelektualna,

·        niepełnosprawność umysłowa (różnego stopnia upośledzenie umysłowe),

·        poważne wady wzroku i słuchu,

·        poważne odchylenia w stanie zdrowia.

Uczniowie mający ogólne trudności w nauce wymagają wsparcia w postaci dodatkowych zabiegów dydaktycznych, zindywidualizowanego podejścia w procesie edukacyjnym oraz dostosowania wymagań do ich możliwości psychofizycznych.

Dla tych uczniów organizowana jest pomoc w nauce w formie zajęć dydaktyczno-wyrównawczych w celu niwelowania powstałych trudności   w nauce i nadrabiania zaległości programowych.

Te problemy w nauce, które mają charakter wycinkowy i spowodowane są fragmentarycznymi dysfunkcjami rozwojowymi u uczniów z normą intelektualną (lub z inteligencją powyżej normy) traktowane są jako specyficzne trudności, gdyż tworzą charakterystyczny obraz kliniczny. Uwarunkowane są one zaburzeniami sfery poznawczo-percepcyjnej lub/i kinestetyczno-ruchowej na podłożu biologicznym (minimalne uszkodzenia centralnego układu nerwowego powstałe w okresie płodowym lub okołoporodowym czy też na tle dziedzicznym). Specyficzne trudności w nauce ujawniać się mogą pod postacią trudności w opanowywaniu umiejętności czytania i pisania lub w arytmetyce.

       Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu określa się na ogół pojęciem dysleksja rozwojowa. Mogą one występować w trzech formach, jako:

dysleksja – trudności w nauce czytania,

dysortografia – trudności w opanowaniu poprawnej pisowni,

dysgrafia – trudności w opanowaniu kaligrafii, w osiągnięciu odpowiedniego poziomu graficznego pisma, zniekształcenia graficznej strony pisma.

       Dysleksję rozwojową rozpoznaje się u osoby z normą intelektualną, u której występują fragmentaryczne zaburzenia w rozwoju funkcji słuchowo-językowych i/lub wzrokowo-przestrzennych oraz motorycznych, które są bazą tych procesów. Zaburzenia mogą dotyczyć:

·        percepcji słuchowej dźwięków mowy,

·        świadomości fonologicznej w zakresie dokonywania operacji na dźwiękach mowy (analiza i synteza, różnicowanie głosek, itp.),

·        pamięci słuchowej fonologicznej (zdolności do utrzymywania w pamięci i odtwarzania dłuższych sekwencji słów),

·        percepcji wzrokowej i pamięci wzrokowej symboli graficznych,

·        orientacji kierunkowej, w schemacie ciała i w przestrzeni (co jest często związane z zaburzeniami procesu lateralizacji),

·        sfery kinestetyczno-ruchowej, szczególnie motoryki rąk (rzutuje to na poziom graficzny pisma),

·        koordynacji słuchowo-wzrokowo-ruchowej.

Trudności w czytaniu i pisaniu mogą być spowodowane pojedynczą dysfunkcją percepcyjną lub równoczesnym występowaniem zaburzeń w zakresie kilku funkcji percepcyjno-motorycznych.

Od zakresu i głębokości zaburzeń percepcyjnych zależy stopień nasilenia trudności w czytaniu i pisaniu, objawiając się różnego typu nieprawidłowościami pod postacią:

·        trudności w czytaniu (technika, tempo) i/lub rozumieniu czytanych treści,

·        specyficznych błędów w pisaniu (np. mylenia, opuszczania liter, przestawianie kolejności, itp.) i błędów ortograficznych (pomimo znajomości zasad pisowni),

·        zaburzeń grafii pisma.

Dzieci i młodzież z dysleksją powinny być objęte odpowiednią pomocą w nauce w formie zajęć korekcyjno-kompensacyjnych. W procesie edukacyjnym wymagają indywidualizacji i dodatkowych zabiegów dydaktycznych oraz dostosowania wymagań do ich potrzeb psychofizycznych.

Bardzo ważne jest możliwie najwcześniejsze rozpoznawanie symptomów dysleksji rozwojowej, aby można było podjąć działania profilaktyczne, kompensacyjne i naprawcze.                           

Pomocy w tym zakresie udzielają specjaliści zatrudnieni w poradniach psychologiczno-pedagogicznych.     

 

 telefon   fax
 adres 
 godziny przyjęć

 dla kogo jesteśmy?

 Przydział placówek

 teren działania

 problematyka pracy

 formy pomocy

 zespoły pracowników

 wzory informacji
 i wniosków

 procedura
 wydawania opinii
 i orzeczeń

 bieżąca oferta

 publikacje
 pracowników

 e-mail